نکته ای عجیب

چند پست قبل در مورد اموزش یک مطلب گذاشتم.جالبه برام که خیلیها مثل خود من اول وارد بورس میشن و ممکنه یک مدت سود هم نصیبشون بشه.ولی نمیدونم چرا این اتفاق میافته که میرن تو ضرر و هی دنبال دررو میگردن.تازه اونموقع یادشون میافته که ای دل غافل.عجب بلایی سرخودم آوردم.اینجاست که انسان یاد اون شعر مولانا میافته:

زر.خرد را واله و شیدا کند.........................خاصه مفلس را.که خوش رسوا کند.

جالبه که با خیلیهاشون که صحبت میکنی متوجه میشی...ولش کن.خوب نیست آدم عیب دیگران رو مطرح کنه.

به هرحال بهتره که هرکاری خواستیم انجام بدیم اول دانش اونکار رو کسب کنیم.نه مثل من که میای تو وبلاگ کلی تجربه و راهکار میدی.اونهم مفتی.باز اگه زمان فیلم "روزی روزگاری"بود.میشد یه کاریش کرد.چون اوموقع مردم رفتارهای انسانیشون از الان خیلی عالی تر بود.اونجاییکه مراد بیک متوجه میشه نمک گیر شده.حرف قلی خان رو قبول میکنه.بگذزیم.

این جمله قلی خان تو اون فیلم خیلی به دلم نشسته:"قلی خان.خان نبود.دزد بود.یک تنه تصمیم گرفت هزار تا غافله رو لخت کنه.اینکار رو کرد.بعد با خودش گفت.خب هزارتا رو لخت کردی.حالا یکی رو سالم به مقصد برسون.نتونست و شرمنده خودش موند تااخر عمر"

خداکنه هیچ وقت آدم شرمنده خودش نشه.

تمناهایاهو